Za trzy tygodnie, 10 października, mistrzostwa świata IRONMAN wracają do Kona w starym formacie: kobiety i mężczyźni ścigają się tego samego dnia. Ostatni raz tak było w 2019 roku. Lista startowa zawodowców jest zamknięta po ostatnich kwalifikacjach i wygląda wyjątkowo mocno.
Dziewięcioro mistrzów świata na starcie
U kobiet wystartują cztery byłe mistrzynie: Chelsea Sodaro (Kona 2022), Lucy Charles-Barclay (Kona 2023), Laura Philipp (Nicea 2024) i broniąca tytułu Solveig Løvseth (Kona 2025).
U mężczyzn jest pięciu mistrzów: Kristian Blummenfelt (St. George 2022), Gustav Iden (Kona 2022), Sam Laidlow (Nicea 2023), Patrick Lange (Kona 2024) i broniący tytułu Casper Stornes (Nicea 2025). Według Triathlete na starcie jest też niemal każdy medalista mistrzostw z ostatnich czterech lat, w tym Magnus Ditlev i Rudy Von Berg.
Ostatnia Kona Patricka Lange
Dla trzykrotnego mistrza świata to pożegnalny start na Hawajach. Lange ogłosił, że po sezonie 2026 kończy karierę, a ostatnim wyścigiem ma być Challenge Roth w 2027 roku. W Kona wygrywał w 2017, 2018 i 2024 roku, ostatni raz z rekordem trasy 7:35:53.
Kto groźny poza mistrzami
U kobiet mocne są Kat Matthews, stała bywalczyni podium, i Taylor Knibb, świeżo po czwartym tytule mistrzyni świata 70.3 w Nicei. Rok temu w Kona nie ukończyła wyścigu, więc ma tu rachunek do wyrównania. Debiut w mistrzostwach świata IRONMAN zaliczy Paula Findlay.
U mężczyzn najwięcej reprezentantów mają Niemcy, ośmiu. Po siedmiu wystawiają Francja i USA. Norwegia ma pięciu zawodników, w tym trzech mistrzów świata.
Polacy w Kona
Na liście jest dwoje Polaków: Marta Łagownik w polu kobiet i Kacper Stępniak u mężczyzn. Oboje ścigali się we wrześniu: Łagownik była ósma w Challenge Samarkand, a Stępniak dwunasty na mistrzostwach świata 70.3 w Nicei.
Kiedy i gdzie oglądać
Starty zawodowców zaplanowano na 6:25 czasu hawajskiego, czyli na 18:25 czasu polskiego. Wyścig pokażą na żywo YouTube, DAZN i strona IRONMAN.
Zdjęcia: Patrick Lange na IRONMAN Frankfurt w 2018 roku, fot. Jürgen Matern; Solveig Løvseth, fot. Sandro Halank. Oba z Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0.
